Önerilerim

Bu bölümde, okuduklarım arasından zihnimde yaşamayı sürdüren kitaplara yer veriyorum. Kimi düşüncelerimi yeniden gözden geçirmeme yol açtı, kimi karakterleri ya da diliyle uzun süre benimle kaldı. Liste bir sıralama değil; zamanla yenileri eklenecek bir okuma güncesi.

Rafta en belirgin damar, iyi yaşamın ne olduğu sorusu. Bettany Hughes’un Baldıran Kâsesi Sokrates’i Atina’nın gündelik hayatı içinde anlatır. Luc Ferry Yunan mitlerini bir yaşam bilgeliği olarak okur. Wilhelm Schmid’in Sakin Olmak ve Mutsuz Olmak kitapları yaşlanmayı ve mutsuzluğu hayatın parçası olarak ele alır. Byung-Chul Han’ın Palyatif Toplum’u ile Aslı Aktümen’in Yorgunluk Çağı ise acıdan kaçan ve tükenen bir topluma bakar. Mesleğime en yakın kitap da bu damarda: David D. Burns’ün İyi Hissetmek’i, bilişsel terapinin düşünce ile duygu arasındaki bağı geniş okura açan klasiklerinden biri.

İkinci damar edebiyat. Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli yalnızlığın içeriden bir portresidir. Kemal Tahir’in Esir Şehrin İnsanları işgal İstanbul’unu anlatır. Orhan Pamuk’un Benim Adım Kırmızı bakmanın ve görmenin ne olduğunu sorar. Haldun Taner, Mahir Ünsal Eriş ve Mina Urgan bu rafa farklı seslerden eşlik eder. Kazancakis’in Yeniden Çarmıha Gerilen İsa’sı ile Hermann Broch’un Büyülenme’si ise bir topluluğun nasıl bir inanca ya da bir sese kapılabildiğini gösterir.

Üçüncüsü başka dünyalar kuran anlatılar: Tolkien, Neil Gaiman ve aynı zamanda bir toplum düşüncesi denemesi olan Le Guin’in Mülksüzler’i. Acemoğlu ve Robinson’ın Dar Koridor’u bu soruyu toplum ve özgürlük üzerinden sürdürür. Rafın başında Irene Vallejo’nun Papirüs’ü duruyor: kitabın kendisinin, antik dünyada nasıl icat edildiğinin hikâyesi. Kapaklara tıklayarak Goodreads sayfalarına ulaşabilirsiniz.